संगम ਸੰਗਮ

संगम 

नीला आकाश और प्रबल मुहब्बत
तिनके रँग सुन्हेरी
धक् धक् करतीं दिल की सुईयां
और आगे को घूमीं

एक दरिया महक का बहता 
पवनें भर लें सुराहियाँ 
रात छोरी ले चली सर पे
तारे भर लें मुट्ठीआं  

पानी में लकीर न पड़ती
दो रुतों के संगम में  
तेरे मेरे सांस की नदियाँ
इक दूजे में गुम लीं

अगला पहर बिरहा वाला
आन खड़ा है दर पे
हिज्र की फिर घड़ियाँ आईं 
युगों से भी लम्बीं

आँखें तेरी सजल हो गईं
रूह मेरी यह समझी
जैसे मेरे आँसुओं ने उड़के 
तेरी पलकें चूमीं

नीला आकाश और प्रबल मुहब्बत
तिनके रँग सुन्हेरी
धक् धक् करतीं दिल की सुईयां
और आगे को घूमीं

: कस्तूरी 

ਸੰਗਮ

ਨਿਮਲ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਸਬਲ ਮੁਹੱਬਤ
ਕ੍ਕਖ ਕਾਣ ਵੀ ਸੋਨੇ ਰੰਗੇ
ਧਕ ਧਕ ਕਰਦੇ ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਸੂਈਆਂ
ਹੋਰ ਅਗਾਹ ਨੂ ਘੁੰਮਿਆਂ

ਨਿਮਲ - blue ਸਬਲ - powerful

ਇਕ ਦਰਿਯਾ ਮਹਿਕ ਦਾ ਵੱਗੇ
ਪੌਣਾ ਰੱਜ ਸੁਰਾਹੀਆਂ ਭਰੀਆਂ
ਰਾਤ ਕੁੜੀ ਨੇ ਸਿਰ ਤੇ ਲਈਆ
ਤਾਰਿਆਂ ਭਰੀਆਂ ਝਿੰਮੀਆਂ

ਪਾਣੀ ਦੇ ਵਿਚ ਲੀਕ ਨਾ ਪੈਂਦੀ
ਦੋ ਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸੰਗਮ ਉੱਤੇ
ਤੇਰੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹ ਦੀਆ ਨਦਿਆਂ
ਇਕ ਦੂਜੀ ਵਿਚ ਗੁੰਮੀਆਂ

ਅਗਲਾ ਪਹਿਰ ਵਿਛੋੜੇ ਵਾਲਾ
ਬੂਹੇ ਦੇ ਵਿਚ ਆਣ ਖਲੋਤਾ
ਹਿਜਰ ਦੀਆ ਹੁਣ ਘੜੀਆਂ ਆਈਆਂ
ਜੂਗਾਂ ਨਾਲੋਂ ਲਮੀਆਂ

ਅੱਖਾਂ ਤੇਰੀਆਂ ਸਜ੍ਜਲ ਹੋਈਆਂ
ਜਿੰਦ ਮੇਰੀ ਨੂੰ ਈਕਣ ਲੱਗਾ
ਜਿਉਂ ਮੇਰੇ ਹੰਜੂਆਂ ਨੇ ਜਾ ਕੇ
ਤੇਰੀ ਪਲਕਾਂ ਚੁੰਮਿਆਂ

ਨਿਮਲ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਸਬਲ ਮੁਹੱਬਤ
ਕ੍ਕਖ ਕਾਣ ਵੀ ਸੋਨੇ ਰੰਗੇ
ਧਕ ਧਕ ਕਰਦੇ ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਸੂਈਆਂ
ਹੋਰ ਅਗਾਹ ਨੂ ਘੁੰਮਿਆਂ      


: ਕਸਤੂਰੀ 

रौशनी Light ਰੋਸ਼ਨੀ

A poem about a lover pining for her beloved during one lonely night. Each stanza touches on a different sensory experience [sight, touch, smell and taste] and turns on a different metaphor.

When I visited Amrita at her house, I noticed the last stanza of this poem was hand painted on a large lampshade in her drawing room. Presumably, this was done by Imroz, her lover, who also illustrated all her books and was a well known painter. I imagined these words casting a shadow on the walls of the room: "rall gayee see is wich ik boond tere ishq dee.."
 

रौशनी

हिज्र की इस रात में

कुछ रौशनी है आ रही

फिर बत्ती याद की

कुछ और ऊँची हो गई

एक हादसा, एक ज़ख़्म

एक चीस दिल के पास थी

रात को तारों की

गिनती यह कम कर गयी

नज़र के असमान से

चला गया है सूरज कहीं

पर चाँद में है उसकी

खुशबू अभी आ रही

घुल गयी थी इसमें

एक बूँद तेरे इश्क की

इस लिए मैं उम्र की

सारी कड़वाहट पी गयी

Light

The night of separation
          has lit up a bit
The wick of memory
          has lengthened it

My heart:
          a pain has stayed in it
All night, I counted off
          the stars with it

The sun disappeared
          from my sight
But in the Moon
          its fragrance, still lingers in it

For a drop of your love
          had dissolved in it
That's how I could drink
          the bitters of life, a bit

ਰੋਸ਼ਨੀ

ਹਿਜਰ ਦੀ ਇਸ ਰਾਤ ਵਿਚ
ਕੁਝ ਰੋਸ਼ਨੀ ਆਉੰਦੀ ਪਈ
ਕੀ ਫੇਰ ਬੱਤੀ ਯਾਦ ਦੀ
ਕੁਝ ਹੋਰ ਉਨ੍ਨ੍ਚੀ ਹੋ ਗਈ

ਇਕ ਹਾਦਸਾ ਇਕ ਜ਼ਖਮ ਤੇ
ਇਕ ਚੀਸ ਦਿਲ ਦੇ ਕੋਲ ਸੀ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਇਹ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ
ਰਕਮ ਜ਼ਰ੍ਬਾਂ ਦੇ ਗਈ

ਨਜ਼ਰ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਹੈ
ਟੁਰ ਗਿਆ ਸੂਰਜ ਕੀਤੇ
ਚੰਨ ਵਿਚ ਪਰ ਉਸਦੀ
ਖੁਸ਼ਬੂ ਅਜੇ ਆਉੰਦੀ ਪਈ

ਰਲ ਗਈ ਸੀ ਏਸ ਵਿਚ
ਇਕ ਬੂੰਦ ਤੇਰੇ ਇਸ਼ਕ਼ ਦੀ
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਮਰ ਦੀ
ਸਾਰੀ ਕੁੰਣੀਤਣ ਪੀ ਲਈ

Rōśanī

hijara dī isa rāta vica

kujha rōśanī ā'udī pa'ī

kī phēra batī yāda dī

kujha hōra unncī hō ga'ī

ika hādasā ika zakhama tē

ika cīsa dila dē kōla sī

rāta nū iha tāri'āṁ dī

rakama zarbāṁ dē ga'ī

nazara tē asamāna tōṁ hai

ṭura gi'ā sūraja kītē

cana vica para usadī

khuśabū ajē ā'udī pa'ī

rala ga'ī sī ēsa vica

ika būda tērē iśaqa dī

isa la'ī maiṁ umara dī

sārī kuṇītaṇa pī la'ī

raushanee

hijr kee is raat mein

kuchh raushanee hai aa rahee

phir battee yaad kee

kuchh aur oonchee ho gaee

ek haadasa, ek zakhm

ek chees dil ke paas thee

raat ko taaron kee

ginatee yah kam kar gayee

nazar ke asamaan se

chala gaya hai sooraj kaheen

par chaand mein hai usakee

khushaboo abhee aa rahee

ghul gayee thee isamen

ek boond tere ishk kee

is lie main umr kee

saaree kadavaahat pee gayee

उम्र की रात The Night of My Life ਉਮਰ ਦੀ ਰਾਤ

उम्र की रात

उम्र की एक रात थी
अरमान रह गए जागते
किस्मत को नींद आ गई

सम्मान था कुछ ऐसा
जिधर भी सर झुका लिया
दहलीज पाई उसकी

मौत से परिचित है हम
अक्सर हमारी ज़िन्दगी
उसका ज़िक्र करती रही

रात को आसमान से
टूटता है तारा जब भी
आती है याद अपनी

The Night of My Life

At the night of my life
          the desires stayed up
          while my fate fell asleep

Such was my devotion
          wherever I bowed my head
          I saw the path to her door

With death 

          I'm well acquainted
          my life often spoke of it

At night, when a star
          falls from the sky
          I am reminded of myself

: selected verses [Kasturi]

ਉਮਰ ਦੀ ਰਾਤ

ਉਮਰ ਦੀ ਇਕ ਰਾਤ ਸੀ
ਅਰਮਾਨ ਰਹ ਗਏ ਜਾਗਦੇ
ਕਿਸਮਤ ਨੂ ਨੀਂਦ ਆ ਗਈ

ਸਿਦਕ ਸੀ ਕੁਝ ਇੰਜ ਦਾ
ਜਿਥੇ ਵੀ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਲਿਆ
ਦਹਲੀਜ਼ ਜਾਪੀ ਉਸ ਦੀ

ਮੌਤ ਤੋਂ ਵਾਕ਼ਫ਼ ਅਸੀਂ
ਅਕਸਰ ਇਹ ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਉਸ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦੀ ਰਹੀ

ਰਾਤ ਨੂ ਅਸਮਾਨ ਤੋ
ਟੁੱਟਦਾ ਹੈ ਤਾਰਾ ਜਦੋਂ ਵੀ
ਔਨ੍ਦੀ ਹੈ ਯਾਦ ਆਪਣੀ


: ਕਸਤੂਰੀ 

पवन ਪੌਣ

पवन

दिल की हर चिंगारी को सुलगा रही
आज पवन मेरे शहर की है कैसी
शायद तेरा शहर छूः कर आई है

हर साँस इसके होठों का बेचैन है
हर मुहब्बत गुज़रती जिस राह से
शायद आज उसी रह से हो कर आई है

आज आलम ए तन्हाई है कुछ इस तरह
कुछ इस तरह भरपूर है यह
जैसे फिर तेरे दर से लौट आई है

यूँ तो गुजरी है सारी उम्र यूहीं
पर लगता है आज मेरी तरह यह
इश्क की कोई शिखर छूः कर आई है

यह वक़्त की हर तपश को आज़मा चुकी
अब इस तरह निढाल है जैसे कही
अकेले बैठ कर आज रो के आई है

दिल की हर चिंगारी को सुलगा रही
आज पवन मेरे शहर की है कैसी
शायद तेरा शहर छू कर आई है

: कस्तूरी 

ਪੌਣ

ਦਿਲ ਦੀ ਹਰ ਇਕ ਚਿਣਗ ਨੂ  ਸੁਲਗਾ ਰਹੀ
ਅਜੇ ਪੌਣ ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਕਹੋ ਜਹੀ
ਸ਼ਾਇਦ ਤੇਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਛੋਹ ਕੇ ਆਈ ਹੈ

ਹਰ ਸਾਹ ਏਹਦੇ ਹੋਠਾਂ ਦਾ ਅੱਜ ਬੇਚੈਨ ਹੈ
ਅੱਜ ਹਰ ਮੁਹੱਬਤ ਗੁਜ਼ਰਦੀ ਜਿਸ ਰਾਹ ਤੋ
ਸ਼ਾਇਦ ਉਸੇ ਰਾਹ ਤੋ ਹੋ ਕੇ ਆਈ ਹੈ

ਅੱਜ ਜਾਪਦੀ ਹੈ ਸਖਣੀ ਕੁਝ ਇਸ ਤਰਾਂ
ਕੁਝ ਇਸ ਤਰਹ ਭਰਪੂਰ ਹੈ ਜੀਕਣ ਕੀਤੇ
ਇਹ ਫਿਰ ਤੇਰੇ ਭੂਹੇ ਖਲੋ ਕੇ ਆਈ ਹੈ

ਉੰਜ ਤਾਂ ਗੁਜ਼ਰੀ ਹੈ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਇਸ ਤਰਾਂ
ਪਰ ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਅੱਜ ਜਿਵੇ ਮੇਰੀ ਤਰਾਂ
ਇਸ਼ਕ਼ ਦੀ ਕੋਈ ਸ਼ਿਖਰ ਛੋ ਕੇ ਆਈ ਹੈ

ਇਹ ਵਕ਼ਤ ਦੀ ਹਰ ਤਪਸ਼ ਨੂ ਅਜ਼ਮਾ ਚੁਕੀ
ਹੁਣ ਇਸ ਤਰਾਂ ਨਿਢਾਲ ਹੈ ਜੀਕਣ ਕੀਤੇ
ਇੱਕਲੀ ਬੈਠ ਕੇ ਅੱਜ ਰੋ ਕੇ ਆਈ ਹੈ

ਦਿਲ ਦੀ ਹਰ ਇਕ ਚਿਣਗ ਨੂ ਸੁਲਗਾ ਰਹੀ
ਅੱਜ ਪੌਣ ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਰ ਦੀ ਕੇਹੋ ਜਹੀ
ਸ਼ਾਇਦ ਤੇਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਛੋਹ ਕੇ ਆਈ ਹੈ


: ਕਸਤੂਰੀ 

यादें Memories ਯਾਦਾਂ

यादें

आईं थी यादें तेरी
महफ़िल लगा के बैठीं 
मोमबत्ती जिंदिगी की
रात भर जलती रही

सूरज को देख, तेरी
ग़लतफहमी कर बैठी
जाती हुई रात उसे
भीँच कर मिलती रही

दुनिया के इस निज़ाम ने
पैरों में बेड़ियाँ डालीं
मैं कलम के हाथों सन्देश
उम्र भर भेजती रही

दुनिया की कालक को हम
सारी उम्र रंगते रहे
एक किरण तेरे इश्क की
रातों में घुलती रही

दुनिया के सारे राहनुमा
राहों को तोड़ना जानते
इक तार तेरे प्यार की
धरती को लपेटे रही

बहुत गहरा है ग़म दिलों का
पर कईं गहरा है ग़म यह
कि प्यार जैसी चीज़ क्यूँ
मिट्टी में मिलती रही


:कस्तूरी 

Memories

Your memories came
          to join the fete
          so the candle of life
          burned through the night

The retreating night
          pressed the sun
          in an embrace 
          mistaking for you its face

The ruler of this world
          tied my feet in chains
          so I sent messages
          all my life, through my pen

The darkness of this world
          we could color all our lives 
          for a ray of your love
          had mingled through the nights

The travelers of world
          from their path do stray
          but a thread of your love
          holds the earth in its sway

More painful than a heartbreak
          is the pain of knowing thus:
          why does a thing like Love 
          gets trampled in the dust

ਯਾਦਾਂ

ਆਈਆਂ ਸੀ ਯਾਦਾਂ ਤੇਰੀਆਂ
ਮੇਹਫਿਲ ਲਗਾ ਕੇ ਬੈਠੀਆਂ
ਮੋਮਬੱਤੀ ਜਿੰਦ ਵਾਲੀ
ਰਾਤ ਭਰ ਜਲਦੀ ਰਹੀ

ਸੂਰਜ ਦੇ ਮੂਹ ਨੂ ਵੇਖ ਕੇ
ਤੇਰਾ ਭੁਲੇਖਾ ਪੈ ਗਯਾ
ਜਾਣ ਲੱਗੀ ਰਾਤ ਉਸ ਨੂ
ਘੁਟ ਕੇ ਮਿਲਦੀ ਰਹੀ

ਦੁਨਿਆ ਦੇ ਏਸ ਨਿਜ਼ਾਮ ਨੇ
ਪੈਰਾਂ ਨੂ ਪਾਈਆ ਬੇਢ਼ੀਆਂ
ਮੈਂ ਕਲਾਮ ਦੇ ਹੱਥ ਸੁਨੇਹੇ
ਉਮਰ ਭਰ ਘਲਦੀ ਰਹੀ

ਦੁਨਿਆ ਦੀ ਕਾਲਖ ਨੂ ਅਸੀਂ
ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਰੰਗਦੇ ਰਹੇ
ਇਕ ਕਿਰਨ ਤੇਰੇ ਇਸ਼ਕ਼ ਦੀ
ਰਾਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਰਲਦੀ ਰਹੀ

ਦੁਨਿਆ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਹ੍ਨੁਮਾ
ਰਾਹਵਾਂ ਨੂ  ਤੋਣਨਾ ਜਾਣਦੇ
ਇਕ ਤੰਦ ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਦੀ
ਹੈ ਧਰਤੀਆਂ ਵਲਦੀ ਰਹੀ

ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਗਮ ਦਿਲਾਂ ਦਾ
ਪਰ ਵਡੇਰਾ ਗਮ ਹੈ ਇਹ
ਪਿਆਰ ਵਰਗੀ ਚੀਜ਼ ਕਿਉ
ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਰੁਲਦੀ ਰਹੀ


: ਕਸਤੂਰੀ 

मिलन Meeting ਮੇਲ

मिलन

मेरा शहर जब तूने छुआ
अम्बर बोले मुठियाँ भर के
आज मैं वारूँ तारे

दिल के क़रीब मेला लगा 
रातें जैसे रेशम परियां
आईँ बाँध कतारें

तेरा गीत जब मैंने छुआ
कागज़ पर उग आईँ
केसर की लकीरें

सूरज ने आज मेहेंदी घोली
हाथों पर रंग गयीं
आज दोनों तकदीरें

: कस्तूरी 

Meeting

When you reached my town
the sky sprinkled the stars
in your welcome

Near my heart sprang a festival
where the nights queued up
like silken maidens

As I touched your song
I saw sprout on the page
threads of saffron

The sun dissolved some henna
and drew on the palms
our lines of fate, fathomed

: Kasturi

ਮੇਲ

ਮੇਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਛੋਹਿਆ
ਅਮ੍ਬਰ ਆਖੇੰ ਮੁਠਾਂ ਭਰ ਕੇ
ਅੱਜ ਮੈਂ ਤਾਰੇ ਵਾਰਾਂ

ਦਿਲ ਦੇ ਪੱਤਰ ਮੇਲਾ ਜੁਢ਼ਿਯਾ
ਰਾਤਾਂ ਜਿਉ ਰੇਸ਼ਮ ਦੀਆ ਪਾਰਿਯਾੰ
ਆਈਯਾਂ ਬਣ ਕਤਾਰਾਂ

ਤੇਰਾ ਗੀਤ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਛੋਹਿਯਾਂ
ਕਾਗਜ਼ ਉੱਤੇ ਉਘਢ਼ ਆਈਯਾਂ 
ਕੇਸਰ ਦੀਯਾਂ ਲਕੀਰਾਂ

ਸੂਰਜ ਨੇ ਅੱਜ ਮੇਹੰਦੀ ਘੋਲੀ
ਤਲੀਆਂ ਉੱਤੇ ਰੰਗੀਆਂ ਗਾਈਆਂ
ਅੱਜ ਦੋਵੇ ਤਕਦੀਰਾਂ 

: ਕਸਤੂਰੀ 

रात मेरी जागती My Night Is Awake ਰਾਤ ਮੇਰੀ ਜਾਗਦੀ

Annotation

A bitter poem about love's death. How seeds of hatred get sown in poisoned love. Loss of faith and trust.

रात मेरी जागती 

रात मेरी जगती
तेरा ख्याल सो गया

सूरज का एक पेड़ था  
किरणें किसी ने तोड़ लीं 
चाँद का गोटा किसी ने 
अम्बर से उधेड़ दिया

क्यूँ किसी की नींद को
सपने बुलावा दे गए
तारे खड़े ही रह गए
अम्बर ने दर बंद कर लिया

यह ज़ख़्म मेरे इश्क के
सिये थे तेरी याद ने
आज तोड़ के टाँके हमने
धागा भी तुझे लौटा दिया

कितनी ही दर्दनाक है
किताब मेरे इश्क की
इंतज़ार का पन्ना ही
इसमें से हमने फाड़ दिया

धरती ने गहरी सांस ली
आसमान ने सिसकी भरी
फूलों का एक काफ़िला
था ग़र्म थलों से गुज़र रहा

कनक की एक महक थी
बारूद ने आज पी ली
ईमान था एक अमन का
वह भी कहीं है बिक रहा

दुनिया की रौशनी से 
अभी सदियों के हैं गिले 
प्यार की इस रुत में कैसे 
नफ़रत को तुमने बो दिया?

इंसान का है खून
इंसान से यह पूछ रहा
ईसा के पाक होंठ को
सूली ने कैसे चूम लिया?

यह किस तरह की रात थी 
दौड़ के आज गुज़री ज्यूँ 
- चाँद का एक फूल था 
पैरों तले वह आ गया

सूरज का घोड़ा हिनहिनाया 
रौशनी की काठी उतर गई 
उम्र के लम्बे सफ़र में
धरती का राही रो पड़ा

काठी - saddle

है रात क्यूँ घबरा गयी
अँधेरा भी कुछ कांपता 
कहीं किसी विशवास का
शायद एक जुगनू चमक उठा

रात की आँख फड़कती
शगुन यह शायद है अच्छा
अम्बर की ऊँची दीवार पे
चांदनी का तीला है चमका  

क्या करे टहनी कोई
फूलों की ममता मारती
इन्सान की तकदीर ने
इन्सान को आज कह दिया:

हुस्न और इश्क वालों!
जाओ - लौटा के लाओ
विशवास का एक यात्री
जिधर भी वह चला गया

: कस्तूरी 

My Night Is Awake

My night is awake
but the thought of you 
has fallen asleep

Someone has plucked
the rays 
from the sun-tree

Someone has torn
the lace of moon 
from the sky

Why did dreams
beckon me to sleep
once more?
Stars were left standing
when the sky shut its door

Wounds of my love
were sown shut 
by the memory of you
Today
I opened the stitches
and returned even 
the thread to you

How painful that
from our book of love 
we have torn off the page
that taught lovers
how to wait

Earth heaves a sigh
and the sky 
lets out a cry
as a caravan of flowers
crosses the searing desert

Wheat had a whiff 
that was inhaled 
by the gun powder
Our faith based on peace
is now sold at the street corner

Sun's horse neighed
tossing off the saddle of light
Earth's traveler wept
on his long journey of life

Why is the night excited
and the dark trembling
Somewhere the firefly
of faith is twinkling 

The twig is helpless
in its love of flowers
The fate has asked
of the man today:

O lover of beauty!
Go find again for me
the Trust you lost
from wherever he may be


: Kasturi

ਰਾਤ ਮੇਰੀ ਜਾਗਦੀ 

ਰਾਤ ਮੇਰੀ ਜਾਗਦੀ
ਤੇਰਾ ਖਿਯਾਲ ਸੌੰ ਗਿਆ

ਸੂਰਜ ਦਾ ਰੁਖ ਖੜਾ ਸੀ
ਕਿਰਨਾਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਤੋੜੀਆਂ
ਏਕ ਚੰਨ ਦਾ ਗੋਟਾ ਕਿਸੇ
ਅੰਬਰ ਤੋਂ ਅੱਜ ਉਧੇਡਿਆ

ਕਿਉਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਨੀਂਦ ਨੂੰ
ਸੁਪਨੇ ਬੁਲਾਵਾ ਦੇ ਗਏ
ਤਾਰੇ ਖਲੋਤੇ ਰਹਿ ਗਏ
ਅੰਬਰ ਨੇ ਭੂਹਾ ਢੋ ਲਿਆ

ਇਹ ਜ਼ਖਮ ਮੇਰੇ ਇਸ਼ਕ਼ ਦੇ
ਸੀਤੇ ਸੀ ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਨੇ
ਆਜ ਤੋੜ ਕੇ ਟਾਂਕੇ ਅਸ੍ਸਾਂ
ਧਾਗਾ ਵੀ ਤੇਨੂ ਮੋਢ਼ਿਆ

ਕਿਤਨੀ ਕੁ ਦਰਦਨਾਕ ਹੈ
ਅੱਜ ਬੀੜ ਮੇਰੇ ਇਸ਼ਕ਼ ਦੀ
ਸਭਨਾਂ ਉਡੀਕਾਂ ਦਾ ਅਸ੍ਸਾਂ
ਪਤਰਾ ਏਹਦੇ 'ਚੋਂ ਪਾੜਿਆ

ਧਰਤੀ ਦਾ ਹਉਕਾ ਨਿਕਲਿਆ
ਅਸਮਾਨ ਨੇ ਸਿਸਕੀ ਭਰੀ
ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਸੀ ਇਕ ਕਾਫ਼ਲਾ
ਤੱਤੇ ਥਲਾਂ 'ਚੋਂ ਗੁਜ਼ਰਿਆ

ਕਣਕ ਦੀ ਇਕ ਮਹਿਕ ਸੀ
ਬਾਰੂਦ ਨੇ ਅੱਜ ਪੀ ਲਈ
ਇਮਾਨ ਸੀ ਇਕ ਅਮਨ ਦਾ
ਓਹ ਵੀ ਕੀਤੇ ਵਿਕਦਾ ਪਿਆ

ਦੁਨਿਆ ਦੇ ਚਾਨਣ ਨੂੰ ਅਜੇ
ਸਦੀਆਂ ਉਲਾਂਭੇ ਦੇਂਦੀਆਂ
ਇਸ ਪਿਆਰ ਦੀ ਰੁੱਤੇ ਤੁਸ੍ਸਾਂ
ਨਫ਼ਰਤ ਨੂੰ ਕੀਕਣ ਬੀਜਿਆ?

ਇਨਸਾਨ ਦਾ ਇਹ ਖ਼ੂਨ ਹੈ
ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਪੁਛਦਾ ਪਿਆ
ਈਸਾ ਦੇ ਸੁਚ੍ਹੇ ਹੋਂਠ ਨੂੰ
ਸੂਲੀ ਨੇ ਕੀਕਣ ਚੁੰਮਿਆਂ?

ਇਹ ਕਿਸ ਤਰਾਂ ਦੀ ਰਾਤ ਸੀ
ਅਜ ਦੌੜ ਕੇ ਲੰਘੀ ਜਦੋਂ
- ਚੰਨ ਦਾ ਇਕ ਫੁਲ ਸੀ
ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਆ ਗਿਆ

ਸੂਰਜ ਦਾ ਘੋੜਾ ਹੀਂਕਿਆ 
ਚਾਨਣ ਦੀ ਕਾਠੀ ਲਹੀ ਗਈ
ਉਮਰਾਂ ਦੇ ਪੈਂਡੇ ਮਾਰਦਾ
ਧਰਤੀ ਦਾ ਪਾਂਧੀ ਰੋ ਪਿਆ

ਇਹ ਰਾਤ ਕਿਉਂ ਅਜ ਤ੍ਰੇਹ ਗਈ
ਕਾਲਖ਼ ਹੈ ਕੁਝ ਕੰਬਦੀ ਪਈ
ਕਿਦਰੇ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਾ
ਸ਼ਾਇਦ ਟੱਟਹਿਣਾ ਚਮਕਿਆ

ਟੱਟਹਿਣਾ - firefly

ਰਾਤਾਂ ਦੀ ਅੰਖ ਫਰਕਦੀ
ਇਹ ਖੋਰੇ ਚੰਗਾ ਸਗਣ ਹੈ
ਅੰਬਰ ਦੀ ਉਂਚੀ ਕੰਧ 'ਤੇ
ਚਾਨਣ ਦਾ ਤੀਲਾ ਲਿਸ਼ਕਿਆ

ਕੀ ਕਰੇ ਟਾਹਣੀ ਕੋਈ
ਫੁੱਲਾ ਦੀ ਮਮਤਾ ਮਾਰਦੀ
ਇਨਸਾਨ ਦੀ ਤਕਦੀਰ ਨੇ
ਇਨਸਾਨ ਨੂ ਅੱਜ ਆਖਿਯਾ :

ਹੁਸਨਾ ਤੇ ਇਸ਼੍ਕ਼ਾ ਵਾਲਿਯੋੰ
ਜਾਵੋ - ਲਿਆਓ ਮੋਢ਼ ਕੇ
ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਾ ਇਕ ਜਾਤਰੂ
ਜਿਥੇ ਵੀ ਕਿਦਰੇ ਤੁਰ ਗਿਆ  

ਜਾਤਰੂ - traveler


: ਕਸਤੂਰੀ